Ooit was de mens een spelende diersoort. We moesten natuurlijk wel werken om ons voedsel bij elkaar te scharrelen en te zorgen voor een dak boven ons hoofd. Maar daar hadden we niet meer dan dertig uur per week voor nodig. De rest van de tijd konden we besteden aan spelen en aan elkaar. Maar we zijn het spelen een beetje verleerd. En dat gaat ten koste van ons werkplezier.

We vinden te vaak dat we iets meteen goed moeten doen, we durven minder vaak buiten de lijntjes te kleuren en we zijn banger om fouten te maken. En dat is jammer. Want spelen, zonder regels en competitie, en zonder jezelf beperkingen op te leggen, is een van de beste manieren om dingen te leren.

Dus misschien moeten we weer wat meer gaan spelen, gewoon met de dingen die we zien, ervaren en doen? Dan gaan we weer op ontdekking. We gaan meer kunnen dan we dachten. En hé, sommige dingen hebben helemaal niet het effect dat we wilden bereiken. Maar dat geeft niet, want we spelen, we leren en we maken plezier. En wat maakt een blauwe plek of een geschaafde knie dan nog uit.

Rollenspellen in de praktijk

Precies dát effect kun je ook krijgen als je met situaties in je werk gaat spelen in een rollenspel. Neem nou lastige gesprekken met diereigenaren of veehouders, of moeilijke mensen aan je balie of in je spreekkamer. Hoe doe je dat nou? Tijdens het spelen ontdek je hoe iemand op je reageert en wat er gebeurt als je juist iets heel anders zegt of doet. En het leuke is, er hangt niets vanaf, want je speelt. Je mag er lol in hebben om gekke dingen te doen en rare of domme dingen te zeggen. Om te ontdekken dat ze misschien best een goed idee waren. Om spelend te leren.

Dat is waarom ik zelf graag rollenspellen doe en ook heel graag in toneelvoorstellingen speel. Om te spelen, te leren en plezier te maken in een veilige omgeving. En als jij ook een keer wil spelen: voor elk vraagstuk en elk gesprek in de dierenartsenpraktijk wil ik graag spelend met jou en je team op zoek naar werkplezier. Op zoek naar de (para)veterinarius ludens.

Leave a Reply