Er zitten veel voordelen aan vrijgezel zijn:

  • Ongegeneerd chick flicks kijken
  • Zonder schamen vals zingend en dansend door je huis
  • Elke dag eten wat jij lekker vindt
  • Je wordt lekker geëmancipeerd (voor huis-tuin-keuken klusjes draai jij je hand niet om)
  • Niet wakker worden van gesnurk
  • Je kunt doen en laten wat jijzelf wilt

Toch zijn er toch aardig wat momenten dat je je eenzaam voelt. Na een relatie van 9 jaar was ik weer singel en stond ik er weer alleen voor. Ondanks dat ik gezellige vriendinnen heb en mijn lieve familie om de hoek woont. Mijn grote geluk was dat mijn lieve trouwe viervoeter Nala mij altijd volgde dus zo ook naar mijn nieuwe huisje.

Wat ben ik blij met haar! Als ik thuis kom klets ik de oren van haar kop en zij ook die van mij. Nala is een beagle, dus behoorlijk eigenwijs, ik kan af en toe zelfs ruzie maken met haar. Ook is ze is een echte knuffelkont, Nala ligt heerlijk tegen mij aan op de bank en slaapt naast mij in bed. Snurken kan Nala als de beste, en je kan uiteraard niet altijd meer doen en laten wat je wilt. Nala wil zich natuurlijk ook niet eenzaam voelen. De laatste twee punten van de voordelen gingen dus helaas niet voor mij op.

Met alle liefde van de wereld lever ik voor Nala een beetje vrijheid in en slaap ik wat slechter door haar gesnurk en haar gave om altijd het plekje in het midden van het bed te veroveren. Zonder mijn lieve ouders zou ik Nala niet kunnen geven wat zij echt verdient, en zou zij zich eenzaam gaan voelen. Ik werk namelijk 38 uur per week.

Nala en ik hebben elke dag samen een ritueel, elke ochtend breng ik haar, voor ik naar het werk ga naar mijn ouders en elke avond haal ik haar weer op. Dit is ze gewend en vind ze meer dan prima. Ze gaat naar opa en oma toe, en iedereen weet wat dit betekent😉 Alles mag en natuurlijk veel koekjes en snoepjes!!!

Natuurlijk ben ik niet de enige vrijgezel met liefde voor dieren, sterker nog het aantal alleenstaande mensen neemt toe. Waar ik dus echt blij van wordt is Stichting Oppoeh😊 Stichting Oopoeh is een stichting met hetzelfde concept als dat wat mijn ouders voor mij doen, oppassen op een hond. Voor vrijgezellen maar ook bijvoorbeeld gezinnen die graag een hond willen, en beide ouders enkele dagen werken. Senioren bieden zich dan aan als “oppas” hierdoor krijgen senioren gezelschap, voelen zich minder eenzaam en krijgen meer lichaamsbeweging. Win-Win voor iedereen!

Overigens: Sinds een paar maanden heb ik een nieuwe vriend. Davey maakt mijn leven gezelliger & leuker, en een stuk minder eenzaam. En hij is gelukkig al net zo dol op Nala als ik.

 

Leave a Reply